POLECANA LEKTURA:
„Idealny dom, projekty domowe dla Domus
od 1928 do 1945”
The MAG - 05.23
Autor: Cristina Morozzi
Niedawno opublikowana (styczeń 2023) przez Letter 22, "Idealny dom, projekty domowe dla Domus od 1928 do 1945", zbiera teksty architektów, publikowane na przestrzeni czasu w magazynie Domus, na temat tego, jak powinien wyglądać idealny dom.
Książka jest zaproszeniem do refleksji nad życiem domowym. Zawiera bogaty zbiór praktycznych porad dotyczących dekoracji domu, podobnych do tych znanych architektów. To wizjonerska i ucieczkowa lektura, ale równie przydatna dla tych, którzy muszą urządzać nowe przestrzenie lub na nowo przemyśleć swoje środowisko domowe. Choć projekty są datowane, zawarte w nich rady są nadal aktualne i stosowalne. We wstępie do zbioru Paolo Giardiello, profesor zwyczajny architektury wnętrz na Uniwersytecie w Neapolu, podkreśla znaczenie architektury. Uważa, że architektura to nie tylko odzwierciedlenie wartości i tradycji społeczeństwa, ale ma moc kształtowania i wpływania na nie. W rzeczywistości architektura może przewidywać i interpretować zmiany kulturowe oraz trendy, zanim jeszcze się pojawią. Czyni to z niej nieocenione narzędzie do promowania i kierowania postępem społecznym.
Wśród idealnych lub wymarzonych domów wymieniane i analizowane są: Domy Ogrodowe Giò Pontiego, który zajmuje największą część, ponieważ pojawia się także z willą pompejańską z 1934 roku, Domem nad Morzem z 1939 roku, Idealnym Małym Domem również z 1939 roku; Wieżą w sosnowym lesie morskim z 1930 roku; maleńkim Domem rozciągniętym na brzegu z 1940 roku. Wspomniane są także ilustrowane domy Liny Bo Bardi, uczennicy Gio Ponti, autorki Muzeum Sztuki w São Paulo w Brazylii; dużego Domu nad Morzem autorstwa Fabrizio Clerici, również z 1940 roku; Idealnego Domu z 1942 roku, zbudowanego dla jego rodziny przez Marco Zanuso; anonimowego Domu Ernesta Nathana Rogersa. Na koniec Carlo Mollino opowiada o swoim domu na wsi. W ostatnim rozdziale zatytułowanym „post-idealna domowość” podkreśla się, jak przestrzeń domowa, po pandemii, znów stała się przedmiotem zainteresowania architektów, antropologów i filozofów oraz jak fundamentalną cechą życia jest „troska”, czyli cała relacja, jaką mieszkaniec ma z przedmiotami, których używa w swoim otoczeniu.
