Giuseppe Maria Crespi, Półki na książki, 1725, olej na płótnie, Międzynarodowe muzeum i biblioteka muzyki w Bolonii

   

 

Jeden z absolutnych arcydzieł włoskiego malarstwa XVIII wieku, ten rzadki martwa natura został namalowany na drzwiach biblioteki należącej do ojca Giambattisty Martiniego, wielkiego muzykologa swojej epokiTen regał trompe-l'oeil przedstawia półki pełne książek o historii muzyki i nut, które niemal wydają się być odłożone w pośpiechu, dając realistyczne poczucie życia, nauki i pasji do muzyki. Na dolnych półkach widzimy kałamarz, butelkę z atramentem i pęk piór.
 

 Dan Flavin, Ikony, Pokój Świateł, około 1963. Stała kolekcja w Villa Panza w Biumo, Varese (Włochy). 

Wyobraź sobie regał zrobiony ze światła. Istnieje, dzięki Danowi Flavinowi, artyście minimalistycznemu, który w latach 60. porzucił malarstwo, by skupić się na fluorescencyjnych rzeźbach i percepcji przestrzeni oraz koloru poprzez instalacje świetlnych neonowych rzeźb bez metalowej konstrukcji.
 
Rozproszone światło. Linie pionowe, ukośne i poziome. Światło i nic więcej, które zajmuje miejsce w zaskakującej kompozycji chromatycznej.
 
Jeśli chcesz zobaczyć to na własne oczy, odwiedź Villa Panza di Biumo, historyczne muzeum domu w Varese, obecnie należące do Włoskiego Funduszu Ochrony Środowiska (FAI).

FUTURYZM. KOLOR PRĘDKOŚCI

 

Gabinet i korytarz domu Giacomo Balli w Rzymie, Włochy, 1929.

 

Futuryzm był ruchem artystycznym, literackim i społecznym, który narodził się we Włoszech na początku XX wieku i kładł nacisk na tematy związane z postępem i jego rewolucyjnymi wynalazkami. Za pomocą ciepłych, odważnych kolorów, takich jak żółty, pomarańczowy i czerwony w kontraście z metalem, futuryści wyrażali się we wszystkich dziedzinach sztuki: malarstwie, rzeźbie, ceramice, grafice, wzornictwie przemysłowym, architekturze, teatrze, kinie, modzie, literaturze, muzyce, urbanistyce, a nawet w kuchni.
 
„Żyli i pracowali w tej samej przestrzeni, a ich świat wykraczał poza płótno, poza ramy, wkraczając na ściany, meble, ceramikę i ubrania,” mówi Domitilla Dardi, kuratorka wraz z Bartolomeo Pietromarchim wystawy Casa Bella. "Dalla casa all’universo e ritorno", podwójny projekt, w ramach którego dom Giacomo Balli jest udostępniany publiczności, a w muzeum MAXXI w Rzymie poświęcono mu wystawę.
  

 
„Balla,” dodaje Dardi w wywiadzie dla Elle Decor w tym roku, „był znacznie bardziej projektantem niż inni późniejsi progresywni twórcy i nie jest przypadkiem, że on, futuryzm i Depero byli podstawą dla kolejnych projektantów lat 60. i 70., takich jak Alessandro Mendini, Andrea Branzi, Ettore Sottsass i inni.”
 
Zdecydowanie warto zobaczyć.

 

Ten regał to system pojemników z tworzywa ABS na kółkach lub z regulowanymi nóżkami i można go łączyć na różne sposoby dzięki wymiennym elementom, które odsłaniają otwarte lub zamknięte przegrody z cienkimi żaluzjami. Ten mebel może służyć jako szafka z szufladami, stolik nocny, stanowisko pracy, stojak na czasopisma, regał lub stół roboczy. Dodając blat, można stworzyć biurko lub stół jadalny.

 

 

Joe Colombo był projektantem, który bardziej niż ktokolwiek inny przewidział, co nadejdzie w przyszłości. Ponad 50 lat temu zaprojektował meble, które doskonale wpisują się dziś w nasz styl życia i sposób funkcjonowania oraz odpowiadają na nasze obecne potrzeby związane z mobilnością, transformacją i ograniczoną przestrzenią, które wówczas były nie do pomyślenia.

Charles i Ray Eames, Storage Unit Bookcase, USA 1956, Herman Miller, obecnie produkowany przez Vitra; Case Study House, Pacific Palisades, Kalifornia 1949, widok zewnętrzny domu i detal salonu. Zdjęcie Herman Miller

Jeden z pierwszych elastycznych systemów półek, które można zmieniać i aranżować według potrzeb. Na długo przed pojawieniem się modułowych jednostek i nowoczesnej technologii w słowniku designu, Charles i Ray Eames wykorzystali techniki produkcji przemysłowej, aby poszerzyć granice designu i stworzyć nowoczesną estetykę wzornictwa.

To klasyczny produkt, ponieważ można go łatwo produkować na skalę przemysłową. Ma minimalistyczną, ocynkowaną metalową konstrukcję, którą można regulować na wysokość, dostosowując do dowolnej przestrzeni, i może pomieścić książki lub inne przedmioty oraz utrzymać pojemniki i szuflady wykonane z różnych materiałów. Na zdjęciu powyżej regał w prywatnym domu kreatywnej pary Eamesów.

 

 

Dom Eamesów przedstawiony powyżej jest również przykładem nowoczesnej architektury: przykład holenderskiego ruchu De Stijl, ten dom cechuje rewolucyjna prefabrykowana konstrukcja i jest zasadniczo „domem z zestawu” złożonym z modułowych elementów, przezroczystego szkła i paneli w jednolitych kolorach ułożonych w siatkę, z podwójną wysokością, konstrukcją nośną oraz dziedzińcem z ceglaną podłogą i doniczkami z roślinami.

 

 

 

  

 
Gdy zapytano Vico Magistrettiego, czym jest koncepcja Nuvola Rossa, odpowiedział: „Mniej znaczy więcej”, jak pisał Mies van der Rohe. Coraz mniej i jednocześnie coraz więcej. Prosty obiekt, ale nie tylko zabawa, lecz sposób myślenia”.
 

 

 
Ten regał powstał dzięki wcześniejszym badaniom projektanta, który chciał zaprojektować coś niezwykle przystępnego cenowo, eliminując jak najwięcej elementów konstrukcyjnych. Był to pierwszy regał stworzony na bazie koncepcji drabiny.

 

 

 

 

Bruno Rainaldi, stojak na książki Sapiens, BBB Italia; zdjęcie z prywatnej biblioteki Karla Lagerfelda w Paryżu.

 

Wielu z nas ma w domu zdecydowanie za dużo książek. Mam ich setki na podłodze, tworząc unikalne stoliki nocne lub stoły. Miejsca jest coraz mniej, a szczerze mówiąc, coraz trudniej je znaleźć. Są tacy, którzy potrafią racjonalnie uporządkować swoje książki według wydawcy lub tematu, a książki ułożone poziomo ułatwiają ich przeglądanie. 

 

 

Stylista i fotograf Karl Lagerfeld miał ogromną bibliotekę liczącą ponad 300 000 tomów w swoim paryskim mieszkaniu, a wszystkie jego książki leżały poziomo. Cienkie stalowe półki były przymocowane do ścian, z krótszymi przestrzeniami niż w zwykłych biblioteczkach, co ułatwiało sięgnięcie po książkę leżącą niżej w stosie. 

 

 

 

 

 

Dlatego właśnie biblioteczka Sapiens Rainaldiego jest tak innowacyjna. Zaprojektowana do poziomego przechowywania książek, to wolnostojąca, pionowa konstrukcja z metalowymi półkami malowanymi proszkowo epoksydowo, którą można ustawić w dowolnym miejscu w pomieszczeniu, aby mieć książki pod ręką. Dostępna w różnych wysokościach, idealna do każdego wnętrza.

 

 

 

 

Pierre Paulin, biblioteczka Elysée, Magis, Włochy, 2009

Ta biblioteczka była jednym z ostatnich projektów francuskiego projektanta Pierre’a Paulina, który zasłynął ze zmiany stylu życia Francuzów w latach 50. XX wieku i był jednym z najbardziej cenionych projektantów XX wieku dzięki innowacyjnemu wykorzystaniu materiałów oraz nowatorskim, płynnym kształtom swoich projektów.

Ta biblioteczka była częścią serii mebli zaprojektowanych najpierw dla mieszkania Georges’a Pompidou, a potem dla François Mitterranda w Pałacu Elizejskim w Paryżu, stąd nazwa regału. Składa się z wielu identycznych, modułowych, układanych jeden na drugim elementów z giętej sklejki klonowej w naturalnym lub wenge wykończeniu. Oferuje nieskończone kombinacje, niczym domek z kart, gdzie zasady dyktuje nie tylko równowaga, ale także wyobraźnia.  

 

Poznaj B.Blos

 

Odnośnie tej półki na książki i innych, które zaprojektował, napisał: „Stosy książek na stołach w gabinecie, tak liczne, że trzeba było chodzić wokół nich z ściereczką do kurzu. Książki ułożone na stołach w całym domu, które trzeba było przesunąć, by nakryć do stołu. Stos na lewym stoliku nocnym i na podłodze obok łóżka. Kilka ułożonych także po prawej stronie. Książki ułożone w szczelinach między uporządkowanymi książkami na półkach. Dość nieporęczne […] To mój dom. Tak jest we wszystkich domach, gdzie człowiek żywi się książkami, które są niezbędnym wsparciem w życiu.”

Poznałem go w latach 90. wraz z Enrico Balerim, z którym wtedy współpracował. Pamiętam Rainaldiego jako osobę życzliwą, szczerą, zdystansowaną i bardzo bystrą.

Franco Albini i Franca Helg, biblioteczka LB10, 1956-57, dla Poggi, obecnie produkowana przez Cassina, Włochy

 

Prawdopodobnie najsłynniejsza biblioteczka w historii designu, ten mebel ma modułową, samonośną konstrukcję. Franco Albini miał talent do sprawiania, że technicznie skomplikowane rzeczy wydają się proste. 

 

 

Lekka i przestrzenna obecność tej biblioteczki jest nie do pobicia. Składa się z pionowych sekcji nośnych, jednostek do przechowywania i półek, oferując nieskończone kombinacje. Regulowane na wysokość pionowe sekcje można dostosować między podłogą a sufitem, co ułatwia montaż, zarówno przy ścianie, jak i na środku pokoju.

 

 

Cassina produkuje tę półkę na książki od 2008 roku.

 

 

Aby dowiedzieć się więcej o pracy Franco Albiniego, zarezerwuj zwiedzanie z przewodnikiem Fundacji Franco Albini w Mediolanie. Oświecająca podróż dla miłośników designu: www.fondazionefrancoalbini.com

Billy Liljendahl, System Billy, Ikea, Szwecja, 1979

 

Nazwany imieniem swojego twórcy, niskobudżetowy modułowy regał „Billy” jest najlepiej sprzedającym się na świecie, z szacunkowo jednym regałem Billy na 100 osób na świecie.

Początkowo stworzony z wykończeniem dębowym lub orzechowym, dzięki popularności stał się też dostępny w białym kolorze, z drzwiami lub bez, oraz o różnych głębokościach. 

 

Łatwy do złożenia, wszyscy gdzieś widzieliśmy regał Billy. To klasyk, który można też łączyć z nawet najbardziej wyszukanymi elementami designu. W końcu Ikea jest jak Zara: dobrze komponuje się z designerskimi meblami, jeśli wiesz, jak je łączyć. I choć nie należy oczekiwać rewelacyjnej wydajności, trwałości czy wykończeń, oferuje doskonały stosunek jakości do ceny.

System Expedit, lata 80., potem Kallax w 2014, Ikea, Szwecja

 

 

 

 

 

W kwietniu 2014 roku globalna społeczność kolekcjonerów płyt wybuchła oburzeniem: Ikea ogłosiła, że przestaje produkować regał Expedit, klasyczny mebel szwedzkiej firmy obecny w katalogach od 2000 roku.

Ronan i Erwan Bouroullec, Cloud, Cappellini, Włochy, 2004

 

Ten samonośny, dwustronny regał robi duże wrażenie. Szczególnie interesujące jest to, że jest całkowicie modułowy i można go złożyć na wiele sposobów dzięki niezależnym sekcjom, które łączą się na zatrzaski.

Dieter Rams, system półek 606 Universal, dla Vistoe, 1959, dystrybuowany we Włoszech przez De Padova

 

 

Ten system półek zaprojektował legendarny Dieter Rams, który był szefem niemieckiej firmy Braun oraz wykwalifikowanym projektantem przemysłowym i ekspertem technologicznym.

Philippe Starck, regał Mac Gee zaprojektowany dla Baleri Italia, Włochy, 1984

Zdjęcie @designstreet

 

 

To był jeden z pierwszych projektów stworzonych przez Philippe'a Starcka na początku jego kariery. Jego przypadkowe spotkanie z wizjonerskim przedsiębiorcą i projektantem Enrico Baleri dało mu szansę wejścia do świata włoskiego designu.

 

Baleri był magikiem w swojej pracy, a dzięki swoim podstawowym wartościom – autentyczności, spójności, dyskrecji, lekkości, ewolucji, ekologii, ironii, międzynarodowości i nieprzestarzałości – mamy niezwykłe dzieła jego projektów w muzeach na całym świecie. 

 

Regał Mac Gee jest jednym z nich i jest absolutną klasyką. Modułowy mebel oferujący nieskończone możliwości, ma centralne pionowe wsparcie ze stalowej blachy przymocowane do ściany oraz pięć półek o malejącej głębokości, inspirowanych śmigłami samolotów.