Vico Magistretti
Ukończył Politechnikę Mediolańską w 1945 roku, gdzie jego wykładowcami byli m.in. Gio Ponti i Piero Portaluppi, a następnie od razu rozpoczął pracę w pracowni ojca. Głównie projektował dla domu i przestrzeni mieszkalnych, szybko zdobywając renomę w Mediolanie, który był centrum rozwijającego się przemysłu designu, rozwijając niezwykle ekspresyjny, niepowtarzalny język projektowy. Pod koniec lat czterdziestych brał udział w różnych edycjach Triennale w Mediolanie, a w 1956 roku był jednym z założycieli ADI, Włoskiego Stowarzyszenia Designu Przemysłowego.
Współpracował z ważnymi firmami, a jego projekty znajdują się w stałych kolekcjach najważniejszych muzeów na świecie. W latach 1998-2003 dla FontanaArte zaprojektował kinkiety Ananas i Bruco, lampę Margaret z torbą wspierającą oraz lampę wiszącą Morocco. Otrzymał aż cztery nagrody Compasso d'Oro za projekty designu oraz jedną za całokształt twórczości (1995). Równolegle do wybitnej kariery projektanta działał także w dziedzinie architektury.
Do jego najważniejszych projektów należą: wieża w Parku przy Via Revere (Mediolan, 1953-56, wraz z Franco Longonim), wieże na Piazzale Aquileia (Mediolan, 1962-64), Casa Arosio (Arenzano, 1958), ratusz w Cusano Milanino (1966-69), dzielnica Milan-San Felice (1966-69, z Luigi Caccia Dominioni), siedziba Wydziału Biologii (Mediolan, 1978-81, z Francesco Soro) oraz zajezdnia Famagosta dla ATM, mediolańskiego przewoźnika publicznego (Mediolan, 1989-2002). W 1967 roku został nominowany na członka Accademia di San Luca, a także honorowym członkiem Royal College of Art w Londynie, gdzie jest również profesorem wizytującym. Prowadził wykłady i konferencje w Europie, Japonii i USA oraz wykładał w Domus Academy w Mediolanie. W 1986 roku otrzymał złoty medal od SIAD (Stowarzyszenia Artystów i Projektantów Przemysłowych).
